www.KruNok.Net

เช็คดูเงินค่าวิทยากรที่ได้รับในปีนี้แล้ว พอจะเหมาเรือกับเช่าอุปกรณ์ดำน้ำ (Snorkeling) ให้กับเด็กๆได้ 14 ชุด งานนี้ก็ทำตามสัญญาว่า พาเด็กวิทยากรลงไปเที่ยวทะเลกันครับ แต่ได้แค่ ม.6 กลุ่มเดียวเท่านั้น ม.5 อย่าเพิ่งน้อยใจน๊ะ สะสมแต้มเป็นวิทยากรกันเยอะๆ ฟ้าสางปีหน้าค่อยไปลุยกันจ๊ะ

เรามีความเชื่อว่า การอนุรักษ์ทรัพยากรใด จักต้องเกิดจากการคลุกคลีสัมผัสกับสิ่งนั้น การเติมความรู้จากประสบการณ์ตรง เป็นแรงจูงใจที่ดีต่อการเรียนรู้ ทั้งด้านความรู้ ด้านทักษะและด้านเจตคติ ตลอดจนประสบการณ์อันมีค่าให้กับเยาวชน แต่ก็ไม่ละเลยกับเรื่องความปลอดภัย งานนี้เช็คชูชีพ กระแสน้ำและทีมงานเรือหัวโทง จากที่ไปนำร่องสำรวจลาดเลามา 1 ทริป งานนี้ได้จุดดีๆ ที่ เกาะบุโหลนไม้ไผ่และเกาะบุโหลนไก่

ทริปจุดแรกที่เกาะบุโหลนไม้ไผ่ เราแวะทานข้าวและฝึกประสบการณ์ดำน้ำผิวน้ำ การใช้ชูชีพและแว่นตาดำน้ำ ลองซ้อมใช้บริเวณน้ำตื้นก่อน มีแนวปะการังและฝูงปลาไม่น้อยเลยครับ เสียดายว่า กระแสลมเปลี่ยนทิศไป 2-3 วันก่อน ทำให้ฝนตกและกระแสน้ำขุ่น แต่เราก็ได้พบตัวอย่างสัตว์ดีๆมากมาย ที่น่าประทับใจมากที่สุดคือ ปลาปากขลุ่ย (Fistularia commersonii) ความยาวเกือบ 1 เ้มตร หลับปุ๋ยให้เราได้ภาพงามๆ หลายภาพ

เจ้าปลาการ์ตูนส้มขาว (Amphipiron ocellaris) อยู่ในดอกไม้ทะเลครกขาว (Radianthus sp.?) ถึงระบบนิเวศปะการังที่นี่จะไม่สมบูรณ์สู้ทริปที่เกาะยางครั้งก่อนไม่ได้ แต่ก็มีความหลากหลายทางชีวภาพให้ชื่นชมไม่แพ้กัน

เสียดายที่ถ่ายภาพปลาบู่ทรายแก้มป่องๆ ไม่สำเร็จ เพราะมัวแต่หัวเราะหน้าตาบ๊องแบ้วของมัน ที่ผลุดเข้าผลุดออกจากรูอยู่ตลอด แต่ก็หันไปทันถ่ายภาพปลาแพะลาย Upenus tragula ที่แอบมาข้างหลังได้ชัดๆ แก้มือสำเร็จเสียที พอหนุ่มบุญเลิศของเราใช้แว่นตาดำน้ำคล่อง ลอยคอที่ลึกได้สำเร็จ ผ่านการประเมินแล้วก็ไปจุดต่อไำปครับ

ทริปที่ 2 ที่เราไปกันคือ เกาะบุโหลนไก่ หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกในภาษาถิ่นว่า “เกาะอาหยัม” ซึ่งก็มาจากภาษาถิ่นมลายูว่า ไก่ นั้นเอง งานนี้กะว่า นอกจากจะชมระบบนิเวศปะการังน้ำตื้นแล้ว เราจะถ่ายภาพปะการังเป็นระยะ เพื่อกลับมาคำนวณหาความหนาแน่นของประชากรปะการังกัน แต่มีข้อจำกัดเรื่อง กระแสน้ำขุ่นมาก ถ้าเปิดแฟลชก็ภาพเสียหมด เลยพักไว้ก่อนครับ

จุดนี้เราพบกันเสียทีกับ ปลาโนรีหน้าหัก (Heniochus pleurotaenia) ปลาในฝันที่เคยเจอะเจอแต่จากหน้าหนังสือ เจ้าตัวนี้มีครีบหลังยกสูงผิดปกติ ทำให้ลำตัวดูเป็นรูปตัวเอ (A) ตามตำราท่านว่า ลักษณะนี้บ่งบอกให้รู้ว่าเป็นปลาโนรีหน้าหักในวัยเด็ก ท่าทางอยากรู้อยากเห็นไม่น้อยเชียว ว่ายน้ำหนีแล้วว่ายกลับมาดู พอเราจะถ่ายภาพก็ว่ายวนหนี เล่นล่อเอาเถิดอยู่พักใหญ่ อย่างกับว่าวที่ร่อนกระแสน้ำไปมา น่าชมไม่น้อยเชียว

ที่นี่เราได้เก็บภาพปลาการ์ตูนได้ไม่น้อย เสียดายว่า น้ำขุ่นมาก จึงต้องมุดน้ำลงไปถ่ายในระยะประชิดและงดเปิดแฟลช ภาพเสียไม่น้อย แต่ก็ได้ภาพเด็ดดวงมาเหมือนกัน …อิอิ เพิ่งจะเห็นว่า ปลาการ์ตูนเป็นปลาที่หวงถิ่นน่าดู พอเรามุดลงไป เขาก็ว่ายออกจากดอกไม้ทะเลรี่มาไล่เราเลย แต่พอพ้นระยะดอกไม้ทะเล ก็วนกลับไปเคล้าหนวดดอกไม้ทะเลต่อ น่าเอ็นดูเชียว แต่ก็เก็บภาพพอสมควร จนไม่ให้รบกวนสภาพธรรมชาติมากนัก ..ไม่ดีหรอกที่จะไปรบกวนเค๊ามาก เที่ยวทะเลแบบยั่งยืนก็ต้องคำนึงถึงอะไรๆ ให้มากหน่อยนะครับ

แล้วนายเอนก นวลดี ก็แวบไปเจอะหอยแปดเกล็ดหรือที่นิยมเรียกกันว่า ลิ่นทะเล (Acanthopleura sp.) เป็นการพบในสภาพธรรมชาติใต้ทะเลครั้งแรก สวยเชียว ยิ่งเจอะในสภาพแสงอาทิตย์ส่องมาโดนก้อนหินสีส้มใต้ทะเล แสงสีฟุ้งงามเชียว

ทริปสุดท้ายที่เกาะบุโหลนเล ไปชมระบบนิเวศหาดทรายน้ำตื้น งานนี้หวังเล็กๆ จะไ้ด้เจอะปูฤาษีอีก แต่ไหงไปเจอะใบยี่สิบ 3 ใบลอยฟ่องเชียว เก็บๆ ใส่กางเกงว่ายน้ำมา สุดท้ายไ่ม่รู้หายไปไหน เจ้าของตามไปหาเองละกัน…อิอิ

ที่นี่ นายประสิทธิพร (หนุ่มเติ้ง) ของเราก็เจอะแมงกะพรุนจนได้ ช่วงนี้เป็นไงไม่รู้ เริ่มหลงใหลภาพแมงกะพรุนว่ายน้ำกระดึ๊บๆใต้ทะเล และนับวันยิ่งพบความหลากหลายของชนิดพันธุ์แมงกะพรุนขึ้นเรื่อยๆ เสียดายว่า ความรู้ในการจำแนกสายพันธุ์แมงกะพรุนมีน้อยครับ คิดว่า น่าจะเป็นแมงกะพรุน Class Scyphozoa Order Rhizostomeae ตามลักษณะที่ไม่มีหนวดที่ขอบร่ม และการใช้หนวดปากดูดของเหลวในตัวเหยื่อที่ล่ามา แบบเดียวกับแมงกะพรุนหนังที่เราเอามาทำแมงกะพรุนแห้ง กินกัน

แต่สัณฐานที่แปลกออกไปคือ การมีวุ้น (Mesoglea) ที่ส่วนหัวน้อย ทำให้หัวมันเว้าบุ๋มลงไป แถมมันชอบว่ายน้ำเอาส่วนหัวทิ่มลงไปที่พื้นทรายตลอด คงต้องหาโอกาสมาเก็บข้อมูลเพิ่มอีกนะครับ

กลับมาถึงฝั่ง 5 โมงเย็นโดยสวัสดิภาพ เก็บมาแต่ภาพถ่ายและความทรงจำ หวังว่า เราคงมีโอกาสได้ไปเยือนอีกนะครับ

คลิ๊กชมภาพกิจกรรมของพวกเรากันเลยดีกว่าครับ